Protein-protein berpendarfluor dijumpai secara semulajadi telah diguna dalam pelbagai tujuan penyelidikan saintifik, daripada penanda-penanda untuk surihan molekul dalam bioperubatan hingga ke alat-alat menyiasat untuk menguji kualiti alam sekitar. Sehingga sekarang, protein-protein seumpama itu telah dikenalpasti kebanyakannya dalam obor-obor dan batu karang, membawa kepada kepercayaan bahawa keupayaan bagi pendarfluor pada haiwan adalah eksklusif kepada makhluk-makhluk yang demikian primitif.

Penyelidik-penyelidik berkata protein-protein berpendarfluor yang hijau, yang boleh memainkan peranan sebagai ‘pelindung’ atau pengurang tekanan, mungkin tersebar luas dalam alam haiwan.

Ahli-ahli sains di Scripps Institution of Oceanography di UC San Diego telah menemui cahaya-pendarfluor yang mengeluarkan ciri-ciri dalam satu organisma laut yang penting yang bersifat evolusi dan berkata bahawa keupayaan demikian mungkin banyak lebih tersebar luas sepanjang alam haiwan daripada yang dipercayai sebelum ini.

Dalam keluaran Oktober Biological Bulletin, Dimitri Deheyn dan rakan-rakan sekerjanya di La Jolla, California. dan Jepun menghuraikan penemuan protein-protein hijau berpendarfluor (GFPs – Green Fluorescent Proteins) dalam amphioxus, seekor binatang seperti ikan dikaji dengan mendalam oleh ahli-ahli sains yang disebabkan oleh posisi penting evolusinya pada asas filum (bahagian utama haiwan) yang besar haiwan bernama chordates.

Penyelidik-penyelidik berkata GFPs amphioxus adalah sangat menyerupai batu karang, satu fakta yang menarik sejak dua kumpulan binatang adalah terpisah oleh ratusan juta tahun evolusi.

Penemuan itu menekankan idea bahawa pengawetan bersifat evolusi pendarfluor perlu memainkan satu fungsi ekologi yang penting, Deheyn berkata. Banyak haiwan tidak pernah diuji bagi pendarfluor dan kelazimannya dalam alam haiwan kekal tidak diketahui.

Deheyn membuat penemuan ketika menganalisis sedozen spesimen haiwan marin yang kecil, dipungut di Tampa, Florida., oleh Nick Holland seorang profesor biologi marin di Scripps dan sebuah kertas kajian pengarang bersama.

“Apabila saya meletakkan spesimen-spesimen di bawah cahaya biru (digunakan untuk menimbulkan pendarfluor), tiap satu amphioxus mempunyai satu kawasan hijau yang cerah di depan iaitu pendarfluor,” Deheyn menyebut.

Amphioxus – juga dipanggil lancelet – adalah dijumpai kebanyakannya dalam kawasan pantai dan hidup kebanyakannya menyeluk pasir lautan kecuali kepalanya. Kajian-kajian lalu telah membuktikannya menjadi peka untuk berubah dalam cahaya yang didedah padanya.

Deheyn kata peranan sebenar pendarfluor amphioxus adalah tidak diketahui. Satu hipotesis bahawa protein-protein itu boleh digunakan sebagai satu bentuk “pelindung,” melindungi binatang dengan menyerap cahaya ultralembayung yang berbahaya dan melindunginya secara berterusan sebagai cahaya pendarfluor. GFPs juga mungkin memainkan peranan sebagai antioksidan yang melindungi, mengurangkan tahap-tahap tekanan yang dijalani oleh sel-sel apabila terdedah kepada naik turun suhu atau perubahan persekitaran lain.

Laporan kajian dari Universiti California – San Diego , 30 Oktober 2007